ث) شرکت کنندگان باید توانا باشند تا با یکدیگر ارتباط متقابل برقرار کنند- زبان یکدیگر را بفهمند- تا بتوانند به داد و ستد اندیشه بپردازند.
ج) هیچ یک از دو سوی مشارکت نباید احساس کند که مشارکت جایگاه و موقعیت او را تهدید خواهد کرد. مشارکت در مدیریت و تصمیم گیری مستلزم وجود مدیریت «مشارکت جو» است. در غیر این صورت مشارکت به معنای درگیری با مدیریت خواهد بود.
چ) مشارکت در زمینه ای معنا دارد که فرد انتخاب و آزادی اختیار داشته باشد.
تعریفی که از مشارکت ارائه گردید، این امکان را فراهم می آورد تا آن را ذیل چارچوب مفهومی و نظری شناخته شده ای مورد مطالعه قرار دهیم. مشارکت به عنوان یک رفتار انسانی از رفتارهای صرفاً بازتابی متمایز می­ شود، چرا که افراد مشارکت کننده برای رفتار خود معنای ذهنی مشخصی قائلند.
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

۲-۳-۲- تاریخچه مشارکت:

مشارکت شهروندی در عرصه های مختلف شهری در چارچوب جامعه مدنی سابقه بس طولانی دارد. از دوران یونان باستان تاکنون همواره در مکان های جغرافیایی به اشکال متنوع در ابعاد مختلف زندگی اجتماعی انسان ها بروز کرده است(ملکواین، ۱۳۷۷: ۱۶۹). آتن در یونان از نخستین شهرهایی است که با تشکیل دولت شهر مظهر چنین پدیده ای بوده است. از این رو از نظر پیشینه تاریخی رگه های این اندیشه (مشارکت شهروندی) به یونان باستان و افکار افلاطون و ارسطو باز می گردد. افلاطون مفهوم شهر را مقوله­ای از کل دانسته که از جمع شهروندان پدید می آید و در دولت آرمانی جمهوری مقبولیت مردم را سد راه حصول به خیر اعلی می داند و ارسطو نیز رابطه شهروند را با دولت شهر، همانند عضو بدن موجود زنده تلقی می کند و دولت برای کشف قوانین بهزیستی آدمی (شهروند) ضرورت می یابد (سیف زاده، ۱۳۷۷: ۱۴۵). این دیدگاه های جمع گرایانه و ارگانیستی طی قرون بعد در افکار و نظام های سیاسی مختلف رسوخ نمود، به طوری که رگه های این اندیشه را می توان در آثار افرادی مانند هگل نیز مشاهده کرد .البته در روم باستان مطالعاتی نیز در این مورد انجام گرفته، اما خیلی ضعیف بوده است.
در دوره قرون وسطی با ظهور فئودالیزم رعیت جای شهروند جلوه گر شد و شهروند و دولت شهر در جامعه سیاسی جای خود را به کلیسا و پاپ داد (نجاتی حسینی، ۱۳۸۰: ۲۷). در این دوران به دلایل انسداد اجتماعی در ابعاد سیاسی اقتصادی و به خصوص در زمینه های علمی مطالعه و پژوهش بسیار محدود بوده است و در شرق نیز به رغم تمایزات سیاسی، اجتماعی این روند پژوهش بسیار کند بوده است. پس از رنسانس و ظهور اندیشه فلسفه سیاسی جدید بحث نظام حکومتی و مدیریتی مطرح گردید. در این مرحله مشارکت شهروندی به طور ضعیف و سطحی مورد بحث اندیشمندان قرار گرفته که اساساً ماهیتی سکولاریستی داشت (هلد، ۱۹۹۶: ۳۸). به طور کلی مشارکت شهروندی در این برهه از زمان با اندیشه لیبرالیستی همراه بوده است. به هر تقدیر به دنبال انقلاب صنعتی و دوره نوسازی به دلیل فراهم آمدن زمینه های مختلف، پدیده شهرنشینی وارد مرحله ای جدید گشت و این توسعه با آثار مثبت و منفی همراه بود. بنابراین اندیشمندان هر کدام از منظر خاصی به پیامدهای فوق در شهر نگریستند. برخی از دیدگاه جامعه شناختی و عده­ای دیگر از نگاه برنامه­ ریزی و شهرسازی مسائل شهری را به ویژه بحث مشارکت شهروندی را مورد نقد و تحلیل قرار دادند. البته خاستگاه این بررسی ها را در شهرهای اروپایی و امریکایی باید پی گرفت.
مارکس، وبر، دورکیم، زیمل، پارک و دیگر جامعه شناسان از جمله کسانی بودند که به مسائل شهری و نقش شهروندان در امور شهری پرداختند و هر کدام بنا به باورها و رویکرد خود از زاویه ای خاص به این موضوع نگاه کردند و سپس به توصیف متغیرهای موثر ادامه دادند. در این میان ماکس وبر با تاکید بر توسعه مشارکت شهروندی به عنوان یک ابزار کلیدی در تشکیل شهر صحه گذاشت. دورکیم شهر را عامل موثر در تسریع و رشد کار اجتماعی (شهروندان) می دانست و آن را عاملی در برقراری نظم و حل امور شهری می پنداشت .پارسونز معتقد است اجتماع هنجاری (گروه های شهری) نظم عمومی (شهر) را تنظیم می کند و لومان و میتزتال نقش اعتماد شهروندان را در نظم اجتماعی مهم تلقی می کند .بدین ترتیب آنچه در بطن این تحلیل ها قابل شناسایی است، تاکید بر مشارکت شهروندان بر حل مشکلات و معضلات اجتماعی شهر است که عموماً به اجتماعی و گروهی بودن این مشارکت توجه داشته اند.
از زاویه دیگر افزایش مهاجرت اقوام مختلف به خصوص اروپائیان به امریکا در طول قرن ۱۹ و ۲۰ سبب شد که بسیاری از شهرهای کشور به کلانشهرهای چند فرهنگی بدل شوند، که در درون خود از محله های متعددی با هویت قومی و طبقاتی و حرفه ای تبدیل شوند (رانین، ۲۰۰: ۵۷). این دگرگونی موجب بسط و گسترش تحقیقات در این زمینه گشت و شاید برای نخستین بار مفاهیم مشارکت، محله ها و همسایگی ها در مطالعات شهری به گونه جدید مطرح شد. به هر شکل در فاصله دو جنگ جهانی این موضوعات در مکتب شیکاگو به صورت جدی مورد بحث قرار گرفت. در این مفهوم محله شهری با معنای سرزمین و هویت انطباق و هم پوشانی داشت (برتون، ۱۳۸۰: ۱۶۳) و محله های شهری را پهنه های بسیار پویا و متحول دانسته که رابطه پیچیده و تفسیرپذیری با جماعت های درونی خود و سایر جماعت های شهری قرار می گیرند (پارک، ۱۹۷۴: ۱۲-۱۰). پارک از شاخص­ترین چهره های مکتب شیکاگو بود که به چگونگی تعاملات و پیوند بین ساکنان کلانشهری چون شیکاگو پرداخت. موضوع برجسته دیگر آشفتگی ها و تضادهای محلی بود که از دیدگاه مکتب شیکاگو مدنظر قرار گرفت که ریشه های آن را در رقابت بر سر دستیابی به منابع می دانستند(هاروی، ۱۳۷۶: الف-و). در حالی که جامعه شناسی مانند اولسون ضعف اقتصاد سیاسی را عامل مهم در این بی نظمی قلمداد می کند و شوفر نیز وجود سازمان­های فرهنگی و یا نهادهای سیاسی را در برقراری این نظم ضروری می داند. عموماً کارایی جمعی و کنترل عمومی در ایجاد نظم موثر در قالب انجمن ها، نهادها را بسیار مهم و الزامی در نظر گرفته اند. طی سال های اخیر از مهمترین موضوعات جامعه علمی، مشارکت شهروندان در قالب سازمان های محلی با هدف تحقق حکمرانی خوب است که این موارد در کانون بحث ها قرار دارد. این اندیشه طی قرن ها موضوع فکری اندیشمندان بوده است و به گونه امروزی تکامل یافته است و بنا بر نتایج علمی حاصل شده مشارکت شهروندان در طراحی، اجرا و ارزیابی برنامه های شهری یک اصل اساسی در مدیریت شهری قلمداد می شود و در جامعه مدرن شهروندان باید دارای حقوق و وظایف دو سویه باشند و به گونه ای آزاد و برابر در تصمیم گیری های سیاسی و روندهای جاری اجتماع سیاسی شان مشارکت کنند.
به این ترتیب اجرای پروژه توسعه شهری یک فعالیت جمعی است و نیازمند همکاری و همیاری تمام اعضای یک شهر می باشد. و یا اندیشمندانی چون هانتینگتون و نلسون که از منظر سیاسی و توسعه اقتصادی- اجتماعی مسائل شهر را بررسی نموده اند و مهمترین مجرای سازمانی را در این توسعه مشارکت فعال در انواع نهادها و گروه های اجتماعی دانسته و این سازمان ها را مهمترین فرصت تحرک شهروندان در برابر حل معضلات در نظر گرفته اند.
از اواخر دهه ۱۹۵۰ ، مفهوم «مشارکت» و «توسعه مشارکتی» به منزله مفهومی مهم در مباحث توسعه اقتصادی و اجتماعی مطرح شد. در آن زمان دو مشکل اساسی در طرح های توسعه، برنامه ریزان و سیاستگذاران را به ارزیابی مجدد و بازنگری این قبیل برنامه ها واداشت. شکست این برنامه در دستیابی به اهداف خود، این تصور را تقویت کرد که فقدان مشارکت های مردمی در طراحی، اجرا و ارزیابی برنامه ها، زمینه ناکامی آن ها را فراهم کرده است. از سوی دیگر، طرح های توسعه پیش از آن که در خدمت فقرا و محرومان -که گروه های هدف محسوب می شدند - باشد، به تشدید نابرابری و فقر دامن زده است (رهنما، ۱۳۷۷: ۱۱۷-۱۱۶).
در واکنش به نارسایی در برنامه توسعه، مفهوم مشارکت به صورت جدی مورد توجه قرار گرفت و فرایند های تقویت کننده مشارکت مردم، به عنوان زمینه های اصلی توسعه مطرح شد. این دیدگاه که در بررسی مشارکت دیدگاهی ابزار گرایانه محسوب می شود، مشارکت را فی نفسه هدف نمی داند، بلکه آن را ابزاری جهت توفیق برنامه های توسعه در نظر می گیرد. به همین دلیل، برای توجیه و مقبول سازی مشارکت - خصوصاً نزد مقامات و مسوولان تصمیم گیرنده حکومتی- بر آثار آن در فرایند توسعه تأکید دارد. کاهش هزینه ها، پذیرش برنامه ها از سوی مردم، به کارگیری منابع بیشتر جهت برنامه ها و کنترل اجتماعی و سیاسی حاصل از مشارکت، به عنوان مزایای اصلی آن برشمرده می شد و با وجود این قبیل منافع، تلاش می شد تا ذهنیت تصمیم گیرندگان و مقامات دولتی و اداری را نسبت به این پدیده جلب نمود.

۲-۳-۳- طبقه بندی الگو های مشارکت:

وقتی از مشارکت مردم در اداره امور شهرها سخن می گوییم، به ویژه هنگامی که مصادیق مشخصی را برای آن معرفی می کنیم بلافاصله متوجه تنوع زیاد آن شده و مشاهده می کنیم که طیف های وسیعی را در درون خود جای می دهند. این واقعیت موجب می شود که هنگام بحث تحلیلی از الگوهای مشارکت نتوانیم از احکام کلی حاکم بر تمامی این الگوها سخن بگوییم. لازم است که بر مبناهای قابل قبولی این الگوها را طبقه بندی کرده و از ویژگی ها و عناصر مؤثر در هر طبقه سخن گفته شود. نگاهی استقرایی به الگوهای موجود در مشارکت در جهان نشان می دهد که می توان این الگو ها را بر حسب سه معیار متفاوت طبقه بندی کرد: بر حسب نوع مشارکت، بر حسب زمینه مشارکت و بر حسب سازماندهی مشارکت. به اختصار به بحث درمورد هر کدام می پردازیم.
الف) بر حسب نوع مشارکت: به اعتبار نوع مشارکتی که افراد در یک الگو دارند و در واقع بر حسب بخشی از انجام فعالیتی که در آن سهیم می شوند، می توان الگوهای مشارکت زیر را از یکدیگر متمایز ساخت.
۱) مشارکت در تصمیم گیری و مدیریت: به طور معمول وقتی مشارکت افراد در مدیریت یک مجموعه یا یک سازمان مطرح می شود، این مشارکت ممکن است در چهار حوزه تحقق یابد. نخست افراد ممکن است در تعیین هدف ها مشارکت کنند. دوم آنان ممکن است در گرفتن تصمیم ها شرکت جویند. یعنی از میان راه های گوناگون کنش به گزینش بپردازند. سوم ممکن است در گشودن دشواری ها شرکت کنند، که این فراگردی است در برگیرنده تعریف و تبیین موضوع ها و پدید آوردن راه چاره ها و سرانجام گزینش از میان آن ها. سرانجام، مشارکت ممکن است پدید آوردن دگرگونی درمجموعه یا سازمان باشد. البته این چهار منطقه خالص و کامل نیستند و با یکدیگر نیز ناسازگار و غیر قابل جمع نیستند. علاوه بر موضوع مشارکت در مدیریت، سطح و محدوده مشارکت در مدیریت نیز اهمیت دارد.
سطح و محدوده مشارکت درمدیریت، تحت تأثیر سه گروه از عوامل و شریط قرار می گیرد. این عوامل می توانند هم سطح و هم اثر این مشارکت ها را تحت تأثیر قرار دهند.
دسته اول این عوامل به ویژگی های شخصی و روان شناختی مربوط می شود و شامل عواملی چون ارزش ها، نگرش ها و گرایش ها و توقعات افراد می گردد.
دسته دوم عوامل به ماهیت فعالیت و نحوه سازماندهی آن باز می گردد. میزان پیوستگی افرادی که در انجام یک فعالیت نقش دارند بایستی در دعوت به مشارکت مورد توجه قرار گیرد.
دسته سوم را می توان عوامل پیرامونی نامید. دگرگونی های تکنولوژیکی، دگرگونی های مقررات دولتی، دگرگونی های ناشی از رقابت و هم چشمی در این گروه جای می گیرند.
طرفداران مشارکت در مدیریت (یا مدیریت مشارکت جو) معتقدند که این گونه از مشارکت ها چه در سطح سازمان ها و چه درسطح شهر ها و روستاها از طریق تأمین سه نیاز اساسی انسان، یعنی: استقلال عمل یا نظارت بر رفتار خویش، کامل کردن یا دست یابی به کل یا تمامی یک فعالیت، و پیوند های میان اشخاص در جریان فعالیت ها، موجبات خشنودی و ارضای آدمیان را فراهم می آورد. و در نهایت نیز تأثیر مثبتی بر کارکرد و بهره وری فعالیت ها می گذارد.
۲) مشارکت در تأمین مالی هزینه انجام طرح ها: در کاربرد های مشارکت گاه منظور از مشارکت مردم درکارها (به ویژه در امور شهر ها) این است که افراد سعی کنند تا بخشی از بار مالی مربوط به انجام یک طرح را بر عهده گیرند. آنچه در عمل میزان پرداخت یک فرد در یک مورد خاص را تعیین می کند، نخست میزان تمایل اوست برای بهره مند شدن در قبال پرداخت وجه برای آن مورد خاص و دیگری قدرت و توان پرداخت او. عامل اول را در اصطلاح فنی اقتصادی کشش تقاضا برای آن مورد خاص می نامند. منظور از کشش تقاضا شاخصی است که نشان می دهد تقاضای افراد برای داشتن یک کالا و یا بهره مندی از یک موقعیت تا چه حدی تحت تأثیرتغییر عواملی چون قیمت کالا و یا درآمد آن شخص قرار می گیرد. البته صرف وجود تمایل نسبت به یک کالا (یا موقعیت) برای پرداخت وجه آن کافی نیست. توان پرداخت نیز لازم است. توان پرداخت معمولاً توسط درآمد افراد اندازه گیری می شود. بیان دیگر بحث فوق این است که میزان مشارکت افراد در تأمین مالی هزینه ها به دو عامل بستگی دارد: میزان مطلوبیت این طرح ها برای آن فرد و قدرت و توان مالی او.
۳) مشارکت درتأمین نیروی انسانی: یکی دیگر از انواع مشارکت این است که افراد شهر نیروی انسانی لازم برای انجام یک فعالیت خاص را تأمین نمایند. دراین وضعیت افراد نه در مدیریت کار و نه تأمین مالی آن شرکت داشته اند، اما در مرحله اجرای آن با در اختیار گذاشتن نیرو و توان خویش به صورت داوطلبانه از هزینه های اجرایی آن کاسته و در عمل می کوشند تا طرح مورد توافق خود را به اجرا در آورند.
ب) برحسب زمینه مشارکت: به دلیل گستردگی فعالیت هایی که توسط مدیریت در شهر ها انجام می گیرد، زمینه های مختلفی از مشارکت (در انواع گوناگون آن) را می توان در شهرها شناسایی کرد. در یک طبقه بندی استقرایی می توان زمینه مشارکت در اداره امور شهر ها را تحت عناوین زیر طبقه بندی کرد:
۱) فعالیت های عمرانی (ایجاد خیابان و کوچه، ایجاد میدان ها، ایجاد پل…)
۲) فعالیت های مربوط به محیط زیست ( ایجاد فضای سبز و زیبا سازی شهر)
۳) فعالیت های مربوط به تأمین ایمنی شهر (ایجاد ایستگاه های آتش نشانی – رفع خطر از بنا ها…)
۴) فعالیت های نظارتی ( نظارت بر حسن انجام قوانین و مقررات مربوط به زندگی شهری)
۵) فعالیت های مربوط به خدمات شهری (تنظیف معابر و دفع زباله، ارائه خدمات مربوط به غسالخانه و گورستان…)
۶) فعالیت های مربوط به امور فرهنگی (تأسیس فرهنگسرا ها، تأسیس کتابخانه، ایجاد خانه های محله …)
۷) فعالیت های مربوط به امور فرهنگی (ایجاد پارک و فضای سبز، مراکز خرید و فروش …) (غفاری، ۱۳۹۰: ۳۹).

۲-۳-۴- سطوح و تکنیک های مشارکت

به منظور درک بیشتر مفهوم مشارکت و کاربرد آن در فعالیت های اجتماعی شهری، برخی از صاحب نظران شاخص ها و تکنیک هایی را مطرح کرده اند که از طریق آنها بهتر می توان ابعاد و سطوح مشارکت را تبیین نمود.
نردبان مشارکتی شهروندی: ارائه کننده این نظریه انشتاین است که در سال ۱۹۶۹ میلادی مفهوم مشارکت را با بهره گرفتن از نردبان مشارکت شهروندی به شکل زیر بیان داشت:

فرضیه های تحقیق
مشتری مداری با نوآوری در آژانس های گردشگری استان گیلان ارتباط دارد.
مشتری مداری با عملکرد آژانس های گردشگری استان گیلان ارتباط دارد.
بازارگرایی با نوآوری در آژانس های گردشگری استان گیلان ارتباط دارد.
بازارگرایی با عملکرد آژانس های گردشگری استان گیلان ارتباط دارد.
نوآوری با عملکرد آژانس های گردشگری استان گیلان ارتباط دارد.
تعاریف مفهومی و عملیاتی متغیرهای تحقیق
۱-۷-۱) تعریف مفهومی
مشتری مداری: ترویج اطلاعات مربوط به مشتریان در سراسر سازمان، تدوین برخی استراتژیها و تاکتیکهای خاص جهت برآورده ساختن نیازهای بازار به شکل عملی و از سوی کلیه قسمتهای سازمان و وجود حس تعهد نسبت به برنامه های مربوطه در سراسر سازمان (معینی، ۱۳۸۵).
بازارگرایی: ایجاد هوشمندی در بازار و پاسخگویی به این هوشمندی بازار. بازارگرایی در حقیقت نتیجه گرایش شرکت به مشتری، رقبا و هماهنگی بخش های آن می باشد (سالار و همکاران، ۱۳۹۱).
نوآوری: در تعریف نوآوری بایدگفت که نوآوری به عنوان یک ایده، محصول یا فرایند معرفی شود که برای شرکت، جدید می باشد و اشاره به گرایش شرکت به توسعۀ عناصر جدید یا ترکیب جدیدی از عناصر موجوداز تولیدات، تکنولوژی ها یا شیوه های مدیریتی دارد (Chen et al., 2010).
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

عملکرد: موفقیت استراتژی های هر شرکت در عملکرد آن منعکس می گردد. عملکرد بازارشرکت میزان موفقیت یک شرکت در خلق ارزش برای قسمت های مختلف بازار است. در نهایت عملکرد شرکت بر اساس دستیابی به اهداف کسب و کار از طریق واحدهای مختلف شرکت تعیین می شود (دفت، ۱۳۸۷).
۱-۷-۲) تعریف عملیاتی
مشتری مداری: منظور از مشتری مداری در این مطالعه میانگین نمرات کسب شده از پاسخ به سوالات (مشتریان تا چه اندازه، شما را صادق و صمیمی می دانند، مشتریان تا چه اندازه، شما را قابل اعتماد می دانند، به چه میزان مشتریان شما، با وجود آژانس های گردشگری دیگر، آژانس شما را انتخاب می‌کنند، مشتریان تا چه اندازه، باور دارند که شما به رسیدگی و توجه به آنها علاقمند هستید، به چه میزان شکایت مشتریان را به شیوهای رضایت بخش بررسی می‌کنید، به چه اندازه از حل مسائل مربوط به مشتری لذت می برید، به چه اندازه به معامله با مشتریان خود علاقمند هستید و به چه اندازه شما به عنوان یک منبع خوب اطلاعات برای مشتریان در حوزه خدماتی که ارائه می دهید، شناخته می شوید) پرسشنامه پژوهش می باشد که برگرفته از مطالعات نایت و کیم سال ۲۰۰۷ است.
بازارگرایی: منظور از بازارگرایی در این مطالعه میانگین نمرات کسب شده از پاسخ به سوالات (برای توسعه خدمات جدید در این واحد کسب و کار از چه اندازاه از اصل بخش بندی بازار استفاده شده است، آیا تلاشهای توسعه خدمات را بررسی می کنید برای اینکه از همراستا بودن تلاشها با خواسته های مشتریان مطمئن شوید، آیا به صورت دوره ای جلساتی برای پاسخگویی به تغییرات اتفاق افتاده در محیط کسب و کارتان برگزار می شود، اگر یک رقیب اصلی حرکتی عظیم به سمت مشتریان شما آغاز نماید، تا چه اندازه پاسخ و عکس العمل نشان می دهید، تا چه اندازه به تغییرات مهم در ساختار قیمت های رقبایتان پاسخ خواهید داد و زمانی که ما دریابید مشتریان خواهان این هستند که اصلاحاتی در خدمات اعمال شود، آیا برای تلاش مرتبط در این زمینه مشغول می شوید) پرسشنامه پژوهش می باشد که برگرفته از مطالعات ورهیز و هارکر سال ۲۰۰۰ است.
نوآوری: منظور از نوآوری در این مطالعه میانگین نمرات کسب شده از پاسخ به سوالات (در این آژانس به چه میزان از فن آوری های جدید برای حل مسایل مشتریان استفاده می شود، در این آژانس به چه میزان از ایجاد و بکارگیری ایده های نو در ارائه خدمات پشتیبانی می شود، در این آژانس نوآوری هایی که انتخاب می شوند به چه میزان خدمت رسانی کنونی به مشتریان را تقویت می کنند، در این آژانس نوآوری هایی که انتخاب می شوند به چه اندازه خدمت رسانی کنونی کارکنان را بطور کامل تغییر می دهند، هنگامی که روش های جدیدی برای خدمت رسانی به مشتریان پدید می آید، روش های مذکور با چه سرعتی در این آژانس به کار گرفته می شوند و در این آژانس نوآوری هایی که انتخاب می شوند تا چه اندازه رقابت پذیری آژانس با سایر آژانس های گردشگری تقویت می کنند) پرسشنامه پژوهش می باشد که برگرفته از مطالعات اوکاس و ساک ۲۰۱۳ است.
عملکرد: منظور از عملکرد در این مطالعه میانگین نمرات کسب شده از پاسخ به سوالات (در یک سال گذشته، در مقایسه با سایر رقبا تعداد مشتریان آژانس چه میزان افزایش یافته است، در یک سال گذشته، در مقایسه با سایر رقبا مقدار فروش آژانس چه میزان افزایش یافته است و در یک سال گذشته، در مقایسه با سایر رقبا سودآوری آژانس چه اندازه افزایش یافته است) پرسشنامه پژوهش می باشد که برگرفته از مطالعات آلتانتاش و همکاران ۲۰۱۳ است.
قلمرو موضوعی، زمانی و مکانی تحقیق
گستره این تحقیق در سه قلمرو موضوعی ، زمانی و مکانی قرار می گیرد که عبارتند از:
قلمرو موضوعی – قلمرو موضوعی این تحقیق مدیریت بازرگانی می باشد که در این زمینه به بررسی سازه هایی چون مشتری مداری، بازارگرایی، نوآوری و عملکرد آژانس های گردشگری استان گیلان پرداخته می شود.
قلمرو زمانی – مطالعه در مورد تحقیق و جمع آوری داده ها و اطلاعات تحقیق در پاییز و زمستان ۱۳۹۳ صورت گرفته است .
قلمرو مکانی – قلمرو مکانی این تحقیق نیز آژانس های گردشگری استان گیلان می باشد.
فصل دوم
ادبیات و پیشینه تحقیق
بخش اول
عملکرد سازمان
۲-۱-۱) مقدمه
امروزه شرکت ها برای بهبود عملکرد و مقابله با رقبا، باید دارای مزایای رقابتی باشند تا بتوانند در شرایط پیچیده و متحول عملکردی برتر داشته و خود را در بازارها حفظ نمایند (سینایی و همکاران، ۱۳۹۰). سازمان های امروزی، واحدهای ایستا نیستند. علاوه بر این، اولویت ها نیز در حال تغییر است و سازمان ها بایستی خود را با دو متغیر موثر بر آنها، یعنی تغییرات فناوری و رقابت جهانی هماهنگ سازند و لذا باید از وضعیت پیش آگاهی داشته باشند تا بتوانند در مقابل تغییرات سریع و بی وقفه از خود واکنش مناسب نشان دهند. لازمه ی این کار نیز آگاهی از شرایط موجود و پیش بینی وضعیت آینده است. برای دستیابی به این هدف، لاجرم سازمان ها باید برای خود راهبرد از پیش تعیین شده ای داشته باشند که دورنمای اهداف سازمانی در آن مشخص باشد. در واقع سازمان ها نیاز به سیستم های مدرن و جامع سنجش عملکردی دارند که با درنظر گرفتن راهبرد مناسب سازمان، با دیدی جامع نگر آن را مورد ارزیابی قرار دهند (رستم پور و همکاران، ۱۳۸۹).
مسیر توسعه و تکامل سازمان ها با تکامل خواسته ها، نیازها، علایق و آمال بشر همراه است. اگرچه سازمان ها در طول زمان ایفا کننده ی نقش ها و ماموریت های مختلفی بوده اند اما در دوره ی معاصر کارکرد آنها بسیار گسترده شده و انتظاراتی که از ایشان می رود به طور مداوم در حال ازدیاد است. توفیق در پاسخگویی به این انتظارات نیازمند ایجاد ارتباطی تنگاتنگ، مستمر و موثر بین فرآیندهای سازمانی و انتظارات ذکر شده می باشد. همچنین در دنیای رقابتی امروز سازمان ها در هر محیطی که فعالیت نمایند دایما نیازمند بهبود عملکرد بوده و باید تمام تلاش خود را در جهت دستیابی به تعالی عملکرد به کارگیرند، لذا اهمیت پرداختن به عملکرد از سوی مدیریت به عنوان یک وظیفه اساسی مطرح است. سازمان ها به چند دلیل از ارکان ضروری زندگی انسان ها محسوب می شوند. آنها به جامعه خدمت می کنند، جریانی از دانش و آگاهی را ارائه می کنند که می تواند زمینه ساز توسعه ی فردی و رشد و سعادت بشر گردد. با در نظر گرفتن این اهمیت و نقش و تاثیرهای گوناگونی که سازمان ها در زندگی بشر دارند، امروزه توجه فزاینده ای به ابعاد مختلف سازمان ها از جمله فرایند، سیستم ها و به ویژه آنچه سازمان ها بدان دست می یابند (عملکرد) می شود. عملکرد را انجام دادن کاری با قصد و نیت قبلی معرفی کرده اند، عملکرد نتیجه یک عمل خاص می باشد. بهبود مستمر در عملکرد سازمان ها، نیروی عظیم هم افزایی (Synergy) ایجاد می کند که این نیروها می توانند پشتیبان برنامه ی رشد و توسعه و ایجاد فرصت های تعالی سازمانی شوند. دولت ها و سازمان ها و موسسات تلاش سازنده ای را در این مورد اعمال می کنند. بدون بررسی و کسب آگاهی از میزان پیشرفت و دستیابی به اهداف و بدن شناسایی چالش های پیش روی سازمان و کسب بازخور و اطلاع از میزان و نحوه ی اجرای سیاست های تدوین شده و شناسایی مواردی که به بهبود جدی نیاز دارند، بهبود مستمر عملکرد میسر نخواهد شد و تمامی موارد مذکور بدون اندازه گیری و ارزیابی امکان پذیر نیست. می توان گفت یکی از موضوعات اصلی در تجزیه و تحلیل های سازمانی، عملکرد است و بهبود آن نیز مستلزم اندازه گیری است و از این رو سازمانی بدون سیستم ارزیابی عملکرد قابل تصور نیست (آرمسترانگ، ۱۳۸۵).
۲-۱-۲) تشریح مفهوم عملکرد
در ضرورت و تشریح و تعریف مفهوم واژه ی عملکرد باید خاطرنشان نمود که جایگاه این واژه از آنجا حائز اهمیت است که تنها با تعریف و تشریح عملکرد است که می توان آن را ارزیابی یا مدیریت نمود. هولتون^[۶] و بیتز^[۷] خاطرنشان کرده اند که عملکرد یک ساختار چند بعدی است که ارزیابی آن بسته به انواع متفاوت است. ایشان همچنین به این موضوع که هدف ارزیابی، نتایج عملکرد است یا رفتار اشاره می نمایند. در خصوص چیستی عملکرد، نگرش های متفاوتی وجود دارد. به طوری که می توان عملکرد را فقط سابقه ی نتایج حاصله تلقی کرد. از نظر فردی، عملکرد سابقه ی موفقیت های یک فرد است. کین^[۸] معتقد بود که عملکرد چیزی است که فرد به جا می گذارد و جدای از هدف است. برنادین^[۹] و همکارانش معتقدند که عملکرد باید به عنوان نتایج کار تعریف شود.چون نتایج قوی ترین رابطه با اهداف استراتژیک سازمان، رضایت مشتری و نقش های اقتصادی دارد.فرهنگ لغات آکسفورد عملکرد را به این صورت تعریف نموده است که انجام، اجرا، تکمیل،انجام کار سفارش یا تعهد شده ، عملکرد را مشخص می نماید. این تعریف به خروجی ها یا نتایج بر می گردد و در عین حال عنوان عملکرد در مورد انجام کار نیز نتایج حاصله از آن می باشد (دفت، ۱۳۸۷).
بنابراین می توان عملکرد را به عنوان رفتار یا روشی که سازمان ها، گروه ها وافراد کار را انجام می دهند تلقی کرد. کمپ بل^[۱۰] بر این باور است که عملکرد رفتار است و باید از نتایج متمایز گردد. زیرا عوامل سیستمی می توانند نتایج را منحرف کنند. به نظر می رسد در صورتی که عملکرد به گونه ای تعریف شود که هم رفتار و هم نتایج را در برگیرد، دیدگاه جامع تری حاصل می گردد. در تعریف بروم راچ^[۱۱] این ویژگی را به وضوح می توان مشاهده نمود. وی معتقد است که عملکرد هم به معنای رفتار ها و هم به معنای نتایج است. رفتار ها از فرد اجرا کننده ناشی می شوند و عملکرد را از یک مفهوم انتزاعی به عمل تبدیل می کنند. رفتار ها فقط ابزار هایی برای نتایج نیستند، بلکه به نوعی خود نتیجه به حساب می آیند. (محصول تلاش فیزیکی و ذهنی که برای وظایف اعمال شده است) و می توان جدای از نتایج در مورد آنها قضاوت کرد. این تعریف از عملکرد منجر به این نتیجه گیری می شود که همگام مدیریت عملکرد، گروه ها و افراد، هم ورودی ها (رفتار ها) و هم خروجی ها (نتایج) باید در نظر گرفته شوند. هارتل^[۱۲] این مدل را مدل ترکیبی مدیریت عملکرد می نامد. این مدل سطوح توانایی یا شایستگی و موفقیت ها را همانند هدفگذاری و بازبینی اهداف پوشش می دهد. در واقع، عملکرد هر سازمان تعریف خاص خود را دارد. در یک سازمان دولتی ارائه ی خدمات بهتر و توسعه ی رفاه و ثروت عمومی جامعه به عنوان هدف، مطرح بوده و از جمله شاخص های عملکرد سازمان به شمار می آیند اما در شرکت ها تولیدی شاخص عملکرد، علاوه بر رضایت مشتریان سازمان و حفظ منافع جامعه، دربرگیرنده ی سود و رضایت سهامداران و کارکنان سازمان نیز می باشد (افجه و محمودزاده، ۱۳۹۰).
۲-۱-۳) ارزیابی و سنجش عملکرد
در واقع، اگر نتوان آنچه را که درباره ی آن صحبت می شود اندازه گرفت و آن را در قالب اعداد بیان نمود به نظر می رسد چیزی درباره ی آن دانسته نشده است. چون در این حالت دانش کسب شده تنها یک نوع دانش ناچیز و سطحی است. ممکن است مقدمه ای بر دانش باشد اما به مرحله ی علم ورود ننموده است. ارزیابی عملکرد به مجموعه اقدامات و اطلاعاتی اطلاق می شود که به منظور افزایش سطح استفاده بهینه از امکانات و منابع در جهت دستیابی به اهداف به شیوه ای اقتصادی توﺃم با کارآیی و اثربخشی صورت می گیرد. به طوری که ارزیابی عملکرد در بعد سازمانی معموﻷ اثربخشی فعالیت ها است . منظور از اثربخشی، میزان دستبابی به اهداف و برنامه ها با ویژگی کارآ بودن فعالیت ها و عملیات است. به طور کلی نظام ارزیابی عملکرد را می توان فرایند سنجش و اندازه گیری و مقایسه ی میزان و نحوه ی دستیابی به وضعیت مطلوب دانست (آرمسترانگ، ۱۳۸۵).
به نظر می رسد نظام ارزیابی عملکرد برای اولین بار به طور رسمی در سطح فردی و سازمانی از سال ۱۸۰۰ میلادی توسط رابرت اون^[۱۳] در اسکاتلند در صنعت نساجی مطرح گردید. به طوری که کالاهای تولید شده با بهره گرفتن از چوب هایی در رنگ های مختلف درجه بندی می شدند که این کار در واقع نوعی ارزیابی از کیفیت و یا ستاده ی سازمان بوده است. از این روش همچنین جهت شناسایی علل ایجاد تغییرات و کنترل آنها در تولید و در نهایت بهبود محصول یا ارائه ی خدمات استفاده می شد. ادوارد دمینگ^[۱۴] بر این امر تاکید دارد که کلیه ی فرایند های کسب و کار می بایست بخشی از سیستم ارزیابی همراه با چرخه ی باز خور باشند. ژاک فیتزانز^[۱۵] بر این باور است که ارزیابی هر فرایند کاری، امری ضروری است. ارزیابی می بایست هم در مورد فرآیندهای متداول انجام پذیرد و هم در مورد عملکرد های فردی، اگر صحبت از یک پروژه ی الگو سازی شود و یا تنها فرایند های مدیریت روزانه در حال انجام باشد، بدون اعداد، ﻭﺍﻗﻌﺄ این آگاهی وجود ندارد که چه کاری باید انجام شود. بدون سیستم اندازه گیری، مدیران تنها نقش سرپرست را دارند. در دیدگاه سنتی مهمترین هدف ارزیابی، قضاوت و ارزیابی عملکرد مورد نظر می باشد. در حالی که در دیدگاه مدرن، فلسفه ی ارزیابی بر رشد و توسعه و بهبود ظرفیت ارزیابی شونده متمرکز شده است (عفتی داریانی و دیگران ۱۳۸۶). اسیف^[۱۶] و همکاران تفاوت دو دیدگاه فوق را در ابعادی به شرح جدول ۲-۱) مطرح نموده اند:
جدول ۲-۱) تفاوت های دیدگاه سنتی و مدرن در خصوص سنجش عملکرد

نوع سنگدانه ها بر واکنش بتن در دمای زیاد تاثیر می گذارد. وقتی که سنگدانه ها حاوی ذرات سیلیس نمی باشند، افت مقاومت به میزان قابل ملاحظه ای کمتر می شود. شن دولومیتی مصرف شده در بتن، سبب مقاومت خیلی خوب در برابر آتش می شود علت این امر آن است که عمل تکلیس سنگدانه ی کربناتی، گرماگیر^[۱۴] می باشد؛ در نتیجه، حرارت جذب می شود و افزایش بیشتر دما به تاخیر می افتد. همچنین چگالی مواد تکلیس شده کمتر از مقدار آن قبل از تکلیس است و لذا این عمل سبب ایجاد لایه ی عایق حرارتی سطحی می شود و این اثر در قطعات بتنی ضخیم ، قابل توجه خواهد بود [۷۳].
جزئیات تبدیل فیزیکی و شیمیایی بتن با دماهای بالا مورد نظر یک هدف مهم تحقیقات در سالهای اخیر بوده است.
بر اساس تحقیقاتی که محققان روی بتن انجام داده اند پدیده ی فیزیکی و شیمیایی را که در محدوده ی دمایی ۱۰۰ تا ۶۰۰ درجه سانتیگراد اتفاق می افتد به صورت زیر دسته بندی کرد:
تبخیر آب در ۱۱۰ درجه سانتیگراد
ذوب الیاف پلی پروپیلن در فاصله دمایی۱۷۰ تا ۱۷۵ درجه سانتیگراد
تجزیه هیدروکسید کلسیم در فاصله دمایی۴۵۰ تا ۵۵۰ درجه سانتیگراد [۷۹ - ۸۰].
۲-۴ تورم
تورم از موارد پیچیده ای است که به سختی می توان مشخصات رفتاری آن را در عکس العمل بتن برای دماهای بالا در برابر آتش پیش بینی کرد [۷۷]. تورم از دمای حدود ٢۰۰ درجه سانتی گراد شروع می‌شود و تا دماهای بالا هم دیده می شود. تورم در صورت شدید بودن یک اثر تخریبی بر مقاومت یک سازه بتنی مسلح خواهد داشت و باعث تخریب بتن و حتی حذف لایه پوشش بتن بر میلگردهای تقویت می شود و به علاوه انبساط میلگردها در دماهای بالا، منجر به کاهش مقاومت فولاد و در نتیجه تخریب خواص مکانیکی سازه در کل می شود [۸۲].
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

اثر مهم دیگر از تورم بر مقاومت فیزیکی یک سازه از طریق کاهش ابعاد موجود در تکیه گاه در اثر بارگذاری خواهد بود که منجر به افزایش تنش ها در بتن تکیه گاه می شود.
بخارشدن رطوبت، منجر به توسعه شکستها و خارج شدن تکه بزرگ از مواد از لایه های سطحی می شود. به طور خاص پیش شرط اصلی برای تورم، میزان رطوبت حداقل ٪۲ و شیب گرمایی تند نسبت به مواد سازنده است. شیب های گرمایی نه تنها به دمای فاز گازی بلکه به نرخ حرارت هم وابسته است [۷۷ و ۸۲] .
مقدار بحرانی تورم، تحت تاثیر نوع بتن، مقاومت مواد و حضور الیاف بستگی دارد. تحقیقات زیادی اخیراً بر پتانسیل ظرفیت انواع مختلف الیاف در بتن به منظور کاهش اثرات تورم انجام شده است. بعضی از مطالعات انجام گرفته برالیاف پلی پروپیلن در ماتریس بتن گویای این موضوع است که بتن وقتی در برابر حرارت قرار می گیرد، پلی پروپیلن ذوب می شود و مسیرهایی جهت خروج بخار آب و دیگر گازهای ایجاد شده می شود که در نتیجه کاهش فشار در سازه را خواهیم داشت. یک نظر هم وجود دارد که الیاف پلی پروپیلن ذوب شده مانعی برای انتقال رطوبت اضافه به بتن می باشد و مانع فشار داخلی در عمق سازه می شود. از طرف دیگر الیاف پلی پروپیلن مکانیزمی برای ترکهای تشکیل شده عمیق تر در سازه می باشد، که باعث کاهش تورم در سطح سازه می شود، اما از طرف دیگر باعث پیامد های سازه ای مخالف خودش می شود.
مطالعات انجام گرفته دیگر بر روی الیاف فلزی نشان دهنده این است که فولاد شکل پذیری بتن را افزایش می دهد و تسلیم شدن آن قادر به مقاومت دربرابر فشارهای داخلی سازه می شود [۸۳ و ۸۴].
۲-۵ تشکیل ترک
روندی که منجر به ترک خوردگی می شود عموماً شبیه به تورم می باشد. انبساط حرارتی و هیدراتاسیون بتن در اثر حرارت دادن ممکن است منجر به تشکیل ترک در بتن همراه با تورم انبساطی شود. این شکاف ها ممکن است مسیرهایی برای حرارت مستقیم میلگردهای بتن ایجاد کند که احتمالاً تنش های گرمایی بیشتر و ترک های بیشتری ایجاد می کند.
بر طبق نتایج تحقیقاتی که ژئورگالی^[۱۵] [۸۱] و همکارش برروی بتن حرارت دیده انجام دادند ، متوجه شدند که عمق نفوذ مرتبط با دمای حرارت است و عموما ترکها به صورت نسبتا عمیق در بتن گسترش می یابند و صدمه اصلی در نزدیکی سطوح که حرارت اصلی محدود شده است.
اهمیت شرایط تنش در بتن قابل توجه است. به گونه ای که بارهای فشاری ناشی از انبساط گرمایی در متراکم کردن مواد و توقف تشکیل ترک ها بسیار مفید هستند [۷۷ و ۸۱].
۲-۶خواص مکانیکی و ظاهری بتن‌های حرارت دیده
۲-۶-۱ مقاومت فشاری
گزارش های بسیاری از آزمایش های انجام گرفته بر روی مقاومت فشاری نمونه های حرارت د یده ارائه شده است. در تحقیقی که رمضانیانپور و همکارانش [۸۵] بر مقاومت فشاری پس ماند برای دو مخلوط بتن خودتراکم معمولی و بتن خود تراکم حاوی سیلیکافوم و پومیک به عنوان پرکننده در سن ٢٨ روز انجام دادند، مشاهده شد که از دمای ٢۰۰ درجه سانتیگراد مقاومت‌های فشاری پس ماند در مخلوط های بتن خودتراکم حاوی سیلیکافوم و پومیک به عنوان پرکننده کاهش ناگهانی خواهند داشت. بتن خودتراکم حاوی با ۱۵ % پومیک و دیگری ۶۵ % سیلیکا فوم به عنوان پرکننده دارای تلفات مقاومت بالاتری با افزایش دما نسبت به بتن خودتراکم بدون پوزولانی هستند. افزایش در مقاومت فشاری به ویژه در نتیجه ی مقاوم شدن خمیر سیمان در مدت بخار شدن آب است، به علاوه هیدراته شدن مواد سیمانی یک دلیل مهم دیگر در نتیجه ی سخت شدن خمیر سیمان است.
۲-۷پژوهشهای علمی انجام شده در ارتباط با عملکرد بتن با قرارگیری در درجه حرارت بالا
تحقیقی توسط هنه فائرس و همکاران [۸۸] بر روی بتن خودتراکم انجام شد در این تحقیق ۲ طرح بتن خودتراکم و یک بتن ساده با هم در حرارت های˚^c ۱۵۰،˚^c ۳۰۰،˚^c ۴۵۰،˚^c ۶۰۰ مقایسه شدند طرح scc1 ، مقدار w/p=0.36 داشت و از سیمان تیپ ۲ استفاده کرد و طرح scc2 مقدار w/p=0.42 داشت و از سیمان تیپ ۱ استفاده کرد بتن شاهد هم w/p=0.54 بود در این تحقیق بتن تحت آزمایشات مقاوت فشاری ، مدول الاستیسیته ، کاهش وزن ، نفوذپذیری قرار گرفت. آزمایشات در عمر ۹۰ روزه انجام گرفت.
طبق نتایج به دست آمده در تحقیق مذکور مقاومت فشاری طرحScc1بتن شاهدScc2 قبل از حرارت بود اما در اثر حرارت ˚^c ۲۰ تا ˚^c ۱۵۰ مقاومت فشاری نمونه ها کاهش پیدا کرد - در حرارت ˚^c ۱۵۰ تا ˚^c ۳۰۰ مقاومت فشاری دو طرح scc بیشتر از طرح شاهد شد و ۲۵ % افزایش مقاومت پیدا کردند اما نمونه شاهد ۵% کاهش مقاومت فشاری داشت. از حرارت ˚^c ۳۰۰ به بالا کاهش مقاومت در تمام طرح ها دیده شد. در این مقاله به بررسی دلیل افزایش مقاومت در حرارت ˚^c ۱۵۰ تا ˚^c ۳۰۰ پرداخته شد.

نسبت تغییرات مقاومت فشاری
شکل (۲-۲)- نمودار مربوط به نتایج مقاومت فشاری ]۸۶[
همچنین در تحقیق مذکور نمونه‌های بتنی مورد آزمایش مقاومت خمشی نیز قرار گرفتند که نتایج حاکی از کاهش مقاومت خمشی در مخلوط‌ها با افزایش دما می ‌باشد اما این کاهش در طرح بتن ساده کمتر از بقیه طرح‌ها می‌باشد.

نسبت تغییرات مقاومت کششی
شکل (۲-۳)- نمودار مربوط به نتایج مقاومت خمشی]۸۶[
در این تحقیق نمونه‌ها تحت آزمایش کاهش جرم ، تخلل و نفوذپذیری نیز قرار گرفتند نتایج در شکل‌های (۲-۴۴) تا (۲-۴۶) نشان داده شده است.

کاهش جرم (٪)
شکل (۲-۴)- نمودار مربوط به نتایج کاهش جرم ]۸۶[

تخلخل (٪)
شکل (۲-۵)- نمودار مربوط به نتایج آزمایش تخلخل]۸۶[

نفوذ پذیری( متر مربع)
شکل (۲-۶)- نمودار مربوط به نتایج آزمایش نفوذپذیری ]۸۶[
در تحقیقی که توسط کینگ تائولی و همکاران [۸۷] در سال ۲۰۱۲ بر روی بتن حاوی سرباره کوره آهن گدازی (GGBFS) در دماهای ˚^c ۱۵۰،˚^c ۴۰۰ ،˚^c ۵۰۰ ،˚^c ۷۰۰ صورت گرفت شواهد بیانگر این مطلب است که با افزایش مقدار ۱۰% ، ۳۰% ، ۵۰% این سرباره به جای سیمان ، درصد کاهش مقاومت با افزایش حرارت ، افزایش یافت.بیشترین و سریع ترین افت مقاومت برای ۵۰% سرباره بود.در این تحقیق نمونه ها ۲۸ روز در آب قرار گرفتند و ۹۰ روزه در دمای محیط نگه داشته شدند. در شکل (۲-۷) نتایج مربوط به آزمابش مقاومت فشاری این نمونه ها آمده است.
شکل (۲-۷)- نمودار مربوط به نتایج آزمایش مقاومت فشاری ]۸۷[
در این تحقیق نمونه‌ها تحت آزمایش کاهش جرم ، مدول الاستیسیته نیز قرار گرفتند نتایج در شکل‌های (۲-۸ ) و (۲-۹) نشان داده شده است.
شکل (۲-۸)- نمودار مربوط به نتایج آزمایش کاهش جرم ]۸۷[
شکل (۲-۹)- نمودار مربوط به نتایج آزمایش مدول الاستیسیته] ۸۷[
تحقیقی توسط نلا پتک و همکاران [۹۰] بر روی بتن خود تراکم حاوی خاکستر بادی و شن و ماسه ریختگری در دماهای ˚^c ۲۷،˚^c ۱۰۰،˚^c ۲۰۰،˚^c ۳۰۰ صورت گرفت آزمایشات انجام شده در این تحقیق ، آزمایش مقاومت فشاری ، مقاومت کششی ، سرعت نفوذ یون کلر ، مدول الاستیسیته ، SEM، تخلخل و کاهش جرم بود . نتایج این تحقیق بیانگر این مطلب بود که با جایگزینی خاکستر بادی به جای سیمان ، مقاومت فشاری بعد از حرارت دادن در سنین ۲۸ روزه و ۹۱ روزه در اثر حرارت کاهش پیدا کرد البته در دمای ˚^c ۲۰۰ تا ˚^c ۳۰۰ مقاومت افزایش یافت این افزایش مربوط به تغییر و تحولی است که در باند خمیر سیمان هیدراته صورت گرفت.
شکل (۲-۱۰)- نمودار مربوط به نتایج آزمایش مقاومت فشاری نمودار سمت راست مربوط به نمونه‌های ۲۸ روزه و نمودار سمت چپ مربوط به نمونه‌های ۹۱ روزه می‌باشد ]۸۸[.
در این تحقیق آزمونه‌ها تحت آزمایش مقاومت کششی نیز قرار گرفتند. مقاومت کششی با کاهش درصد خاکستربادی و نسبت آب به مواد سیمانی افزایش یافت و همچنین با افزایش درجه حرارت این مقاومت کاهش یافت. دردمای ۲۷ تا ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد کاهش دما ناچیز و حدود ۲/۰ درصد و بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد حدود ۲ درصد مشاهده شد. با افزایش دما از ۲۰۰ تا ۳۰۰ درجه ۸/۲ درصد کاهش در مقاومت نمونه‌ها دیده شده است. این کاهش به علت ناشازگاری حرارتی بین سنگدانه و خمیر سیمان و همچنین تجزیه هیدراتاسون می‌باشد.
شکل (۲-۱۱)- نمودار مربوط به نتایج آزمایش مقاومت کششی نمودار سمت چپ مربوط به نمونه‌های ۲۸ روزه و نمودار سمت راست مربوط به نمونه‌های ۹۱ روزه می‌باشد]۸۸[.
در این تحقیق نمونه‌ها تحت آزمایش نفوذپذیری نیز قرار گرفتند نتایج در شکل (۲-۱۲) نشان داده شده است.
شکل (۲-۱۲)- نمودار مربوط به نتایج آزمایش نفوذپذیری نمودار سمت چپ مربوط به نمونه‌های ۲۸ روزه و نمودار سمت راست مربوط به نمونه‌های ۹۱ روزه می‌باشد]۸۸[..
تحقیقی توسط اوژ اندیک کیکیر و همکاران [۹۱] بر روی بتن خودتراکم سبک دانه در دماهای ˚^c ۳۰۰،˚^c ۶۰۰،˚^c ۹۰۰ صورت گرفت این تحقیق بر روی ۲ نوع درشت دانه سبک وزن ( سنگ خلل و فرج دار pumice aggregaes) از دو منبع متفاوت صورت گرفت و همچنین نسبت w/pمتفاوت . در این تحقیق ۵ طرح اختلاط زده شد. ۱ طرح بتن شاهد ، ۳ طرح با یک نوع درشت دانه سبک وزن و نسبت آب به سیمان متفاوت و طرح سوم w/p یکسان با طرح شاهد و درشت دانه سبک وزن متفاوت. نتایج حاصله بیانگر این مطلب می باشد که مقاومت فشاری ۲۸ روزه در طرح شاهد ۲۸% افزایش را در اثر حرارت ˚^c ۳۰۰ داشت مقاومت فشاری یکی از منابع درشت دانه در دمای ˚^c ۶۰۰ و˚^c ۹۰۰ کاهش کمتری نسبت به منبع دوم داشت و حتی در ˚^c ۳۰۰ ، ۸% افزایش مقاوت فشاری داشت. کاهش درصد وزن در نمونه ها در اثر حرارت ، افزایش پیدا کرد . قبل از حرارت بتن شاهد بیشترین مقدار مقاومت فشاری را دارا بود و این نشان داد با جایگزینی درشت دانه سبک وزن به جای درشت دانه آهکی مقاومت بتن کاهش یافت. عکس های گرفته شده توسط SEM بیانگر این مطلب بود که ترک های انقباض حرارتی در اثر حرارت در بتن به وجود آمد ، که علتش ممکن است مربوط به ظرفیت انقباضی سنگدانه ها باشد نه مربوط به انبساط حرارتی یا گرمایی خمیر بتن .
شکل (۲-۱۳)- نمودار مربوط به نتایج آزمایش مقاومت فشاری ]۸۹[

این نشانه در حوزه ­های مختلف سیاسی، اقتصادی و اجتماعی قابل طرح می­باشد. افزایش سهم دخالت دولت، سـازمان­ها و شرکت­های دولتـی در قدرت به معنـای عدم پذیرش دخالت دیـگران در
حاکمیت و قدرت می­باشد و این به معنای ضعف یاعدم مشارکت است.(پای و دیگران، ۱۳۸۰: ۲۸۱)
بنابراین بایدبه این نشانه توجه داشت زیراممکن است نشانگان اجتماعی، به سرعت ومستقیما تاثیرات خودرانشان ندهندامامعمولاتاثیرات کندوتدریجی­آنها عمیق­تر وموثرتر ازبرخی ازعلایم فوری می­باشد. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۱۹۷)
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

۲-۲-۵-۵-۲ کاهش نرخ شرکت­ کنندگان در انتخابات
اگرچه هرنظام سیاسی باتوجه به زمینه ­های فرهنگی، سیاسی وتاریخی بر اشکالی از الگوهای مشارکت تاکید دارند و نمی­ توان یک الگوی کیفی یا کمی در این خصوص را مطرح کرد اما بطورمعمول سطوحی ازمشارکت بر معانی مثبت درحوزه حاکمیت وقدرت سیاسی دلالت می­ کند از سوی دیگر تغییرات مشارکت در مقایسه با الگوی هر نظام سیاسی نیز می ­تواند دلالت­های مثبت یا منفی داشته باشد. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۱۹۷)
۲-۲-۵-۵-۳ اعلام یا اقدام فراگیر و غیر متعارف مبنی بر عدم مشارکت (مانند تحریم انتخابات)
در صورتی که اعلام به عدم مشارکت یا تحـریم مشارکت به صورت غیر متـعارف افزایش یابد، نشانه
واضحی ازچالش­های مشارکت ایجاد شده است. این نوع اقدامات، علامت­منفی برای­حوزه مشروعیت و نفوذ حاکمیت نیز می­باشد. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۱۹۸)
۲-۲-۵-۶ افزایش نرخ رفتارهای خشونت آمیز
رفتارها و اقدامات خشن در مقابل حکومت مانند کودتا، ترور و قتل­های سیاسی، جنگ مسلحانه، شورش­ها و تخریب­ها با انگیزه­ های سیاسی، در مجموع دلالت­های منفی برای حکومت­ها دارند. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۱۹۸)
اگرچه بر اساس برخی نظریات، وجود سطحی از این نوع رفتارها می ­تواند مانند سوپاپ اطمینان به امنیت وثبات کمک کند.(ساندرز،۱۳۸۰: ۱۸۲)
امااگردراین نظریه­نیزاشکال جدی وارد نباشدبدون شک افزایش این رفتارها یانرخ غیر متعارف یا غیرقابل پیش بینی آنها حاکی ازنقش مثبت آنها نخواهد بود. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۱۹۸)
بنابراین کمیت یا کیفیت این نوع رفتارها را می­توان با درجه خشونت آنها تفسیر کرد و به هر میزان که افزایش خشونت سیاسی قابل احراز باشد، حاکمیت و قدرت سیاسی، چالش بیشتری پیدا می­ کند. زیراعلاوه بر آنکه حاکمیت مجبور به صرف بخشی ازمنابع خود برای مقابله با این رفتارها می­ شود. (آزر و چونگ، ۱۳۷۹: ۳۸۳)
نفس افزایش مخالفت­های خشن سیاسی برکاهش شاخص­ های حاکمیت خوب و موثر دلالت می­ کند. مظاهر تهدید رفتارهای خشونت­آمیز به شرح زیر می­باشد. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۱۹۸)
۲-۲-۵-۶-۱ کودتا
اگرچه می­توان کودتا را در زمره تهدیدات نظامی قرار داد اما از آنجا که هدف اصلی کودتا در بسیاری از موارد ارکان حاکمیت و دولت می­باشد می­توان آن را در دسته­بندی تهدیدات سیاسی نیزقرار داد.این رفتار خشن را نیز می­توان در پیوستاری قرار داد. طرح کودتا، تهیه مقدمات و انجام کودتا در این پیوستار قرار می­گیرند. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۱۹۹)
۲-۲-۵-۶-۲ طرح یا اقدام به براندازی
براندازی نوعا بعنوان رفتاری خشونت آمیز معرفی می­ شود. البته ممکن است در براندازی از ابزارها و شیوه ­های نرم استفاده شود (مانند انقلاب­های رنگین) ولی در هر حال ماهیت این رفتار (انقلاب و تغییر رژیم) توام با خشونت و سختی است. این اقدامات با هدف تغییرات اساسی در رژیم سیاسی معمولا ­با­حمایت­های­خارجی­همراه است.(www.wikipedia/free encyclopedia/color revolution) در این حالت غالبا، رژیم­های سیاسی با این رفتار بصورت سخت برخورد می­ کنند. در صورتی که براندازی صرفا از طرق سیاسی مسالمت­آمیز مانند عدم مشارکت یا تظاهرات آرام صورت گیرد از مصادیق سایر شاخص ­ها تلقی می­ شود. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۱۹۹)
۲-۲-۵-۶-۳ شورش­ها و آشوب­ها
مقصود از شورش هر نوع اقدام اعتراضی دسته جمعی است که توام با بی­نظمی و تحریک به اعتراض
و خشونت است.(www.thecanadianencyclopedia.com/political violence-protest)
این شورش­ها باید با انگیزه سیاسی و قصد ایراد ضرر به قدرت رسمی و حاکمیت سیاسی و مجبور کردن آنان به پذیرش مطالبات خاص واقع شده باشد.(قاسمی،۱۳۸۶، ۴۵۷)
۲-۲-۵-۶-۴ ترور و قتل­های سیاسی
اقدامات تروریستی و قتل­ها با انگیزه سیاسی از مهمترین تهدیدات سیاسی قدرت می­باشند. از جهت دیگر، بالا بودن نسبی نرخ چنین اقداماتی بر ضعف و عدم توانایی دولت نیز دلالت می­ کند. ترور نیز در پیوستاری از اقدامات مختلف قرار می­گیرد. انواع شرارت­ها، گروگانگیری و بمب­گذاری وحتی راهزنی باانگیزه­های سیاسی دراین پیوستار قرار دارند. (ساندرز،۱۳۸۰: ۱۴۱)
۲-۲-۵-۷ فقدان یا ضعف انسجام سیاسی و ملی
بسیاری از نظریات سیاسی- امنیتی ملاک قوت و ضعف دولت­ها را میزان انسجام آنها می­دانند. (بوزان، ۱۳۷۸: ۱۱۹)
به عبارت دیگر دولت قوی دولتی است که از انسجام بالا برخوردار است. انسجام، دسترسی به اهداف و یکپارچگی حکومت را افزایش می­دهد و از هدر رفتن منابع جلوگیری می­ کند. در حالی که عدم انسجام یا ضعف آن با تشدید تعارضات، عملا کارکردهای حاکمیت را مختل می-کند. مظاهر تهدید فقدان یا ضعف انسجام به شرح زیر می­باشد. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۲۰۱-۲۰۰)
۲-۲-۵-۷-۱ نرخ تعارض نخبگان رسمی (مدیران) در حوزه تصمیم ­گیری
حوزه تصمیم ­گیری باید از انواع هماهنگی­ها، سازه­واری­ها و انسجام برخوردار باشد تا بتواند بعنوان یک کل به سمت اهداف حرکت کند. وجود برداشت­هایی متعارض بین تصمیم­ گیران رسمی (به معنای نفی تصمیم هر طرف از سوی طرف دیگر) باید کاملا محدود باشد. بنابراین تعارضات غیر متعارف بر عدم انسجام سیستم حکایت می­ کند. (آزر و چونگ، ۱۳۷۹: ۱۲۹)
۲-۲-۵-۷-۲ فقدان یا ضعف مکانیزم­ های حل تعارض قانونی و از پیش تعیین شده
سیستم­های سیاسی تلاش می­ کنند باتوزیع مناسب قدرت اولا از بروز تعارضات جلوگیری کنند و ثانیا درصورت وقوع تعارضات استثنایی به­طرق معمول وعادی آن تعارض را حل کنند چنین مکانیزم­ هایی از شکستن انسجام جلوگیری می­ کنند.(ره پیک، ۱۳۸۴: ۱۵۳-۱۵۲)
اما اگر در یک نظام سیاسی، چنین مکانیزم­ هایی پیش ­بینی نشده باشد یا بصورت ناقص پیش بینی شده باشد، تعارضات بصورت دورهای بی ­پایان و مزمن، مجموعه سیستم را تحت تاثیر خود قرار می­دهد. حتی استفاده از راه­ حل­های موردی، غیرمتعارف و غیر قابل پیش ­بینی نیز ممکن است در کوتاه مدت، تعارضات را حل کند اما استفاده از این روش­ها در دراز مدت انواع شاخص­ های حاکمیت مانند انسجام و مشروعیت را مخدوش می­ کند. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۲۰۲-۲۰۱)
۲-۲-۵-۷-۳ وجود و تشدید تعارض بین نخبگان غیررسمی
وجود مراتبی از تعارض در جامعه سیاسی مفید و حتی ضروری است اما وجود تعارض­های افراطی خصوصا اگر جنبه­ های ایدئولوژیک پیدا کند باعث گسست و شکاف درقدرت جامعه سیاسی می­باشد وچون بخش­هایی از توان حاکمیت به انسجام نخبگان غیر رسمی بازگشت می­ کند بنابراین، تعارضات به ضعف حاکمیت منتهی می­گردد. از سوی دیگر بدلیل وجود روابط بین نخبگان رسمی و غیررسمی شکاف در نخبگان غیررسمی آثاری در سطح نخبگان رسمی ایجاد می­ کند. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۲۰۲)
۲-۲-۵-۷-۴ بالا بودن نرخ قوانین و رویه­های متعارض
درجه انسجام تصمیمات سیاسی تا حد زیادی به میزان همسویی قوانین و رویه­هایی بستگی دارد که تصمیمات بر اساس آنها اتخاذ می­گردد. بطور مثال رویه­های مختلف در برخورد با یک جرم در جامعه، انسجام را بر هم می­زند. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۲۰۲)
۲-۲-۵-۷-۵ وجود یا افزایش اقدامات محرک رشد تمایزات و تعارضات
همانگونه که بیان شد وجود تمایزات سیاسی در بین اشخاص و گروه ­های رسمی و غیررسمی بدیهی است اما در هر حال شکل­ گیری یک جامعه یا ملت نیازمند وجود برخی اشتراکات اساسی در کنار تمایزات است. اگر حوزه تمایزات توسعه یابد و حجم اشتراکات را کاهش دهد یا عمق تمایزات تشدید گردد و تمایز به تعارض نزدیک یا تبدیل شود، حاکمیت و قدرت سیاسی در معرض تهدید قرار می­گیرد. از آنجا که بین افزایش اقدامات محرک تمایزات و کاهش انسجام و افزایش تعارض رابطه مستقیم برقرار است لذا این نشانه می ­تواند دلالت بر مراتبی از عدم انسجام نماید. این اقدامات ممکن است منشا داخلی یا خارجی داشته باشند. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۲۰۲)
۲-۲-۵-۷-۶ تعارض بین جامعه سیاسی و نخبگان رسمی (حکومت)
دسترسی به اهداف و هم­افزایی قدرت سیاسی به همسویی جهت قدرت جامعه سیاسی با حکومت (و حاکمان) ارتباط دارد اهمیت این امر در جوامع مردم سالار دو چندان است. بنابراین شکاف افکار عمومی و نخبگان غیررسمی با ایده­ ها، ارزش­ها و رفتارهای سیاسی نخبگان رسمی بر عدم یا ضعف انسجام سیاسی دلالت می­نماید. (پای و دیگران، ۱۳۸۰: ۲۸۶)
۲-۲-۵-۸ کاهش نفوذ حاکمیت
یکی از شاخص­ های سنجش وضع حاکمیت، میزان نفوذ آن است. مقصود از نفوذ، اجرا و عملی شدن نیات (دستورات، تصمیمات، قوانین و…) حاکمیت یا میزان پیروی و همسانی مردم با سیاست­های حاکمیت می­باشد. (پای و دیگران، ۱۳۸۰: ۳۱۹)
چنانچه فاصله و شکاف بین نیات و تحقق آنها زیاد و غیر متعارف باشد قدرت سیاسی ضعیف ارزیابی خواهد شد. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۲۰۳)
مظاهر تهدید کاهش نفوذ به شرح زیر می­باشد. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۲۰۳)
۲-۲-۵-۸-۱ افزایش نرخ دستورات و احکام متروک (بلا اجرا)
چنانچه دستورات و احکام به صورت وسیع، شایع و بویژه علنی اجرا نشود حاکمیت در معرض تهدید قرار گرفته است. شاید دراین مورد انگیزه عدم اجرا کمتر اهمیت داشته باشد ونفس اجرا نشدن احکام مهمتر باشد. بطورمثال تمرد عمدی یا بی ­تفاوتی نسبت به احکام ازاین جهت، اثرمشابه دارند اگرچه ممکن­است ازجهات دیگرتفاوت­هایی داشته باشند.این تهدید برحوزه مشروعیت نیزموثر است. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۲۰۴-۲۰۳)
۲-۲-۵-۸-۲ بالا بودن نرخ فساد سیاسی- اداری
فساد سیاسی- اداری از مهمترین حوزه ­های فساد می­باشد. در صورتی که فساد در سیستم سیاسی و اداری کاملا نفوذ کرده باشد، تصمیمات سیاسی- اداری تا حد زیادی با منویات شبکه ­های فساد همسو وهماهنگ است.(دلاپو و ونوچی، ۱۳۸۱: ۲۴۱)
اما در مراتب پایین تر فساد که حاکمیت، تصمیماتی مستقل اتخاذ می­ کند، شبکه ­های فساد، تهدیدی برای نفوذ قدرت و حاکمیت سیاسی محسوب می­گردند. بنابراین میزان فساد با میزان نفوذ حاکمیت رابطه معکوس دارد وهر چه فساد بیشتر باشد نفوذ حاکمیت کمتر و محدودتر خواهد بود. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۲۰۴)
۲-۲-۵-۸-۳ افزایش گروه ­های تحت تعقیب و مجازات شده
خطوط قرمز هر نظام سیـاسی بطور متعارف باعث می­گردد افرادی از حوزه طبیـعی و اعتـماد سیاسی
سیاسی- اجتماعی دور شوند. بطور مثال مجرمان، کسانی که فاقد صلاحیت سیاسی یا کاری شناخته می­شوند و… در زمره این افراد قرار می­گیرند. هر چه بر تعداد این گروه­ ها افزوده شود در واقع در جامعه سیاسی توان و نفوذ حاکمیت کاهش می­یابد. بنابراین همواره باید به نرخ مناسب و متعادل این گروه­ ها توجه داشت والا قدرت سیاسی در معرض تهدید قرار خواهد گرفت. (گروه مطالعاتی امنیت، ۱۳۸۷: ۲۰۴)
۲-۲-۵-۹ کمبود توان سیاست سازی

403

Forbidden

Access to this resource on the server is denied!